Amazing-Spider-Man

The Amazing Spider-Man, lees hier onze recensie!



Bron: Cineme.be

The_Amazing_Spider-Man-TitleThe Amazing Spider-Man” is geen vervolg, noch een remake: de film onthult het grootste geheim van Peter Parker (Andrew Garfield), een buitenbeentje op school, die als kind werd achtergelaten door zijn ouders. Hij werd opgevoed door zijn nonkel Ben (Martin Sheen) en tante May (Sally Field). Zoals vele tieners, probeert Peter te ontdekken wie en wat hij eigenlijk is.

Natuurlijk hoort bij de pubertijd ook een kalverliefde. Gwen Stacy (Emma Stone) is Peter’s liefje en samen ontdekken ze de betekenis van echte liefde, engagementen en …geheimen.
Wanneer Peter een geheim koffertje van zijn vader vindt, begint een zoektocht naar de reden van het verdwijnen van zijn ouders. De sporen leiden hem al snel naar Oscorp en het lab van Dr. Curt Connors (Rhys Ifans), zijn vader’s vroegere zakenpartner. Terwijl Spider-Man strijdt tegen Connors’ alter-ego The Lizard, neemt ook Peter cruciale beslissingen die van hem een échte held zullen maken.’

Enthousiast en toch ook weer niet

Terwijl ik dit neerpen, enkele dagen na de vertoning van de film, besef ik dat ik nog steeds met hetzelfde gevoel over de film zit. Het zou absoluut niet correct zijn om te zeggen dat de film teleurstelt of niet goed is, maar aan de andere kant ben ik de zaal ook niet buiten gegaan met het gevoel dat ik had gehoopt, terwijl ik er ondertussen wel enthousiast over ben. Na hier even over te mijmeren ben ik tot de conclusie gekomen waarom: er zijn twee manieren om naar “The Amazing Spider-Man” te kijken. Bij het verfilmen van een origine verhaal is het vanaf het begin al direct duidelijk dat het de bedoeling is dat er nog één of enkele films op volgen. Als ik de film op die manier bekijk ben ik bijzonder enthousiast. Maar wanneer ik de film op zichzelf bekijk lost hij net niet genoeg in.

spider-man-vs-the-lizard

Het verhaal in de film is vrij trouw aan de comics, zonder er een directe kopie van te zijn en zit ook verhaaltechnisch goed in elkaar. De regie van Marc Webb en het script van James Vanderbilt beschikken over een zeer goed tempo én ritme. Ondanks het feit dat quasi iedereen het origine verhaal van Spider-Man al kent, zorgen zij er beide voor dat je toch geboeid kijkt. Dat komt voor een groot deel omdat het even duurt vooraleer Peter Parker zijn levens-veranderende spinnenbeet krijgt, een moment waarop iedereen zit te wachten. Leuk is ook de fase tussen het ontdekken van zijn krachten en het uiteindelijk vinden van zijn kostuum. Enkele scènes die me wat deden denken aan “Batman: Mask of the Phantasm” waarin Bruce Wayne zijn tocht tot het creëren van Batman prachtig in beeld wordt gebracht. En dan bouwt Webb het tempo weer even op, de uiteindelijke creatie van het pak gebeurt vrij snel en is niet echt realistisch, behalve als Peter een master in kostuumdesign heeft, maar dat vergeven we, gezien het pak er absoluut fantastisch uitziet!

Interessant is dat Vanderbilt en Webb gekozen hebben voor een Spider-Man die zijn web met behulp van webshooters schiet, in tegenstelling tot de vorige films, waarin Spider-Man zijn webben zelf maakte. We zien dit ook terug in de theoretische onderbouwing van de superkrachten waarover Peter plots beschikt. Dit krijgen we daarom niet op een directe letterlijke wijze te zien, maar wordt mooi in beeld gebracht in het parallelle verhaal van Dr. Curt Connors en zijn transformatie tot The Lizard. Dat geeft de film een wat meer realistisch kantje, maar laat nu net dat realistisch kantje ook één van de kleine struikelblokken zijn in de film.

Humor:

Het succes van Nolan‘s realistische en zeer donkere Batman trilogie is de makers van deze film niet ontgaan. Enige verschil is dat Spider-Man geen donker personage is zoals de serieuze Batman, maar net een tiener is met een fantastisch gevoel voor humor en een positieve kijk op de wereld. Dat humoristische aspect komt goed tot uiting in de film, hoewel hier en daar een mopje wat flauw of goedkoop uitvalt, maar botst natuurlijk met het wat donkere karakter dat wordt meegegeven.

Diegenen onder jullie die mijn review van “The Avengers” hebben gelezen weten dat ik mij daar stoorde aan de ‘kwaliteit van de slechterik’. Bij “The Amazing Spider-Man” is dit niet het geval. Met The Lizard is er een uitstekende keuze gemaakt. Het personage van The Lizard zelf wordt goed genoeg onderbouwt en zit complex genoeg in elkaar om tot een prachtige strijd te komen met dat van Spider-Man. The Lizard is, in tegenstelling tot Loki voor The Avengers, dan ook een echte weerstand voor Spider-Man die tot het uiterste moet gaan om tegen hem in te gaan.

Marc Webb’s The Amazing Spider-man

Visueel zit de film prachtig in elkaar, met special effects van hoge kwaliteit, op één uitschuivertje na, namelijk het uiterlijk van The Lizard. Niet zozeer het lichaam, maar meer specifiek zijn het hoofd/gezicht overtuigt jammer genoeg net niet. Verder krijgen we enkele prachtige shots te zien van New York en de hoe dit de speeltuin is voor Spider-Man. De enkele shots uit het POV (point-of-view) van Spider-Man zijn absoluut fantastisch en opwindend om te bekijken. Enige spijtige hieraan is dat men niet gedurfd heeft om er meer te tonen of om er langere sequenties van te maken. Mooi is dat Webb ervoor gekozen heeft om over het algemeen dichtbij de personages te blijven. Op die manier wordt het grote verhaal zeer persoonlijk. Aan de andere kant krijg je hierdoor niet een spektakel film zoals de Marvel collega’s in “The Avengers”, maar laat die film het voor mij nu vooral aan karakter en persoonlijkheid ontbreken.

Spider_Man_Andrew_Garfield

De grootste reden waarom dit persoonlijke karakter werkt in “The Amazing Spider-Man” is de casting van het hoofdpersonage. Andrew Garfield is fenomenaal als Spider-Man, nee wacht… Andrew Garfield is Spider-Man! Garfield beschikt over de jongensachtige charme, naïviteit en knulligheid, die zo kenmerkend is voor Peter Parker, maar straalt ook de energie en kracht uit die we kennen van Spider-Man. Garfield ziet er wat slungelig uit, maar is er perfect in geslaagd om de slanke, maar zeer gespierde bouw van Spider-Man eigen te maken. Als hij al in bepaalde shots niet kan overtuigen, ligt dat niet aan hem, maar aan het materiaal dat hem geboden wordt.

Martin Sheen is een klasse-acteur, dat lijkt mij iets waarover we het allemaal eens zijn, en over zijn vertolking van ‘uncle Ben’ kan ik ook geen kwaad woord zeggen. Sheen speelt de oom die we allemaal zouden willen hebben. Zijn personage is samen met dat van ‘aunt May’ dan wel het slechtst en oppervlakkig uitgewerkt, maar Sheen zet toch een zeer degelijke en goede prestatie neer. Iets wat niet opgaat voor Sally Field in haar rol van aunt May. Field overtuigd mij voor geen seconde is zonder twijfel de grootste fout in heel de productie van de film. Het zou geen achteruitgang zijn, mocht zij in het vervolg vervangen worden door een andere actrice, gezien haar personage in de verdere ontwikkeling van Peter en Spider-Man, best een grote rol speelt en zij er niet in slaagt om deze rol te dragen.

Rhys-Ifans-as-Dr

Dr. Curt Connors wordt neergezet door Rhys Ifans, een acteur die ik niet per sé bijzonder goed vind, maar wel enorm graag zie spelen. Je ziet Ifans hier en daar wat worstelen met het personage, maar het lukt hem steeds net wel om zijn hoofd boven water te houden. Zijn neerzetting van Connors/The Lizard krijgt dan ook een voldoende over de hele lijn. Mocht zijn personage in de volgende film terugkomen lijkt Ifans me dan ook de logische keuze en een herneming van dit personage lijkt me ook alleen maar zijn prestatie ten goede te kunnen komen.

En dan komen we uiteraard bij de vrouw waarop elke mannelijke lezer van dit stuk zit te wachten: Emma Stone. Net zoals Andrew Garfield zich zijn rol eigen maakt, valt er niets anders te zeggen van Stone. Stone is Gwen Stacy punt uit. Velen zullen het met mij eens zijn dat het onmogelijk is om te ontsnappen aan haar ontwapende charme en natuurlijke schoonheid.
Gwen wordt verliefd op Peter, (waar Mary-Jane eerder verliefd wordt op Spider-Man). En net die relatie tussen is voor Webb dan ook het hart van de film. Stacy is de intellectueel gelijke van Parker en in het kader van de school misschien wel zijn rivale. Maar leuker is dat haar vader hoofd van de NYPD is… en laat nu net die NYPD de jacht op Spider-Man verklaren. Deze intrige zorgt voor een mooi liefdesverhaal dat de clichés niet schuwt, zonder zelf te cliché of melig te worden. In grote lijnen krijgen we een zeer gegronde relatie tussen twee tieners te zien, ondanks dat het zich afspeelt in een superhelden universum.

Gwen-Stacy-Emma-Stone

The Amazing-Spiderman” overstijgt zijn voorgangers met de vingers in neus, maar is daarom nog niet per definitie de film die Spider-Man verdient. Zoals hierboven gezegd zijn er twee wijzes waarop je naar de film kan kijken. Als je de film op zichzelf bekijkt zou het niet juist zijn om te zeggen dat we een klassieker in onze handen hebben. Daarvoor is de film, op enkele scènes na, niet memorabel genoeg en worden de verwachtingen niet volledig ingevuld.
Maar wanneer we de film bekijken als een eerste deel van – naar alle waarschijnlijkheid een trilogie – zijn we dat wel. Want geef toe, “Batman Begins” is op zichzelf ook niet de meest memorabele superheldenfilm, maar is wel memorabel binnen de trilogie die eind deze maand zijn laatste deel toont. En dat is het gevoel waarmee ik de zaal ben buiten gewandeld. Een gevoel dat ik net een goede film heb gezien, die absoluut het bekijken waard is, omdat hij binnen zijn reeks een essentieel puzzelstukje zal betekenen.

“The Amazing Spider-Man” is misschien nog niet de film die Spider-Man verdient, maar al wel absoluut één die wij verdienen. Zonder meer een goede film, die veel potentieel toont voor het vervolg, en met een zeer sterke prestatie van Garfield naast de altijd charmant schitterende schoonheid van Stone. Een film die zowel de die-hard fans moet kunnen bekoren als nieuwe fans kan bijwinnen, een sterke 8/10.

Trailer:

Vanaf 04/07/2012 kunnen we met z’n allen meeslingeren aan de indrukwekkende webben van Garfield en de zijne!

© Cineme.be
Sven

Droomfilm: Humphrey Bogart als Batman in een existentieel schizofreen drama met Kevin Conroy als innerlijke stem. Geregisseerd door David Lynch op een scenario van Fedrico Fellini en met muziek van Hans Zimmer. Design van de filmaffiche… Edward Hopper natuurlijk.

6 Comments

  1. Pingback: bioscoop releases Juni | Cineme

  2. is de 3d de moeite of niet??
    wat vond gij van de vorige films??
    ik vond die niet slecht vooral deel 2 was top maar de humor was niet zo goed in de trilogie vooral de dansscenes. had denk ik toch liever the volture (malcovich) gezien in deel 4 ipv reboot of heb ik het mis??
    komt er ook een scene na een stuk aftitteling (las op internet dat het zo was)

    • Het 3D-aspect vond ik minder nutteloos als bij “The Avengers”, maar ik ga de film ergens deze maand nog eens met wat vrienden bekijken en dan ga ik absoluut zonder twijfel voor de 2D versie.
      Er komt inderdaad nog een korte scène na de aftiteling, wat ineens verklaard waarom ik zonder twijfel vermeld dat dit een eerste deel in – waarschijnlijk – een trilogie is.

      De reboot is naar mijn mening een zeer goede keuze, gezien ik zelf niet zo het gevoel had dat de vorige reeks ergens naartoe ging en ook absoluut niet dat-ie tot het superhelden-klassieker canon zou behoren. Met de nieuwe casting van Andrew Garfield en de opbouw van het verhaal, gaat deze reeks absoluut ergens naartoe.

      Deze is nog niet uit, maar ik ben zeker al aan het uitkijken naar het vervolg!

  3. Pingback: PS3 Review: The Amazing Spider-Man | Game4me

  4. Vette recensie, vette film!

  5. gisteren gezien en vond deze oke maar nu niet amazing. had evengoed gewoon deel 4 kunnen zijn omdat lizard niet echt overtuigt. dafoe als goblin was meer evil vond ik. 3d was oke maar 2 euro extra niet waard. hoop dat deel 2 toch meer amazing gaat zijn en wel geen green goblin maar hob gobling of andere villian laat zien. 7/10 voor mij

Leave A Comment

Connect with Facebook